ἔξοικος
ἔξοικος, houseless
ἔξοικος, ον,
- houseless, LXX Jb. 6.18.
ἔξ·οικος, ος, ον, chassé de sa maison ou de son pays, banni, Spt. Job 6, 8.
Étym. ἐξ, οἶκος.
ἔξοικος, außer dem Hause, außer der Heimat, LXX.