ἐξοικίζω
ἐξοικίζω, remove one from his home, eject, banish
ἐξοικ-ίζω,
- remove one from his home, eject, banish, Th. 1.114, 6.76; ἐξῴκισέν [με] γάμος οἴκων E. Hec. 948 (lyr.); τινὰς εἰς Ῥώμην Plu. Rom. 24; give notice to quit, BGU 1116.18 (i B. C.); ἐ. χρυσὸν τῆς Σπάρτης Plu. Comp.Arist.Cat. 3:—Pass. and Med., go from home, emigrate, φροῦδοι . . εἰσιν ἐξῳκισμένοι Ar. Pax 197; ἐξῳκίσαντο ib. 203; quit a house or shop, opp. εἰσοικ-, Aeschin. 1.124; to be deported, εἰς ἄλλην χώραν Pl. Lg. 929a; τὸν πόλεμον τῆς Ἑλλάδος -ισμένον Plu. Ages. 15: metaph., ἡ ἀλήθεια τοῦ νόμου διὰ τὸν φόβον ἐξῳκίσθη was banished, cj. in Gorg. Hel. 16.
- II dispeople, empty, Λῆμνον ἀρσένων ἐξῴκισαν E. Hec. 887; lay waste, πόλεις D.H. 5.77:— Med., Plu. Comp.Ages.Pomp. 3.
ἐξ·οικίζω :
1 chasser d’une maison ou d’un pays, bannir, Thc. 1, 114 ; 7, 76 ; οἴκων, Eur. Hec. 946, de sa maison ; εἰς ἄλλην χώραν, Plat. Leg. 928e, exiler dans un autre pays ; fig. ἐξ. χρυσὸν τῆς Σπάρτης, Plut. Arist. c. Cat. ma. 3, bannir l’or de Sparte ||
2 p. suite, dépeupler : Λῆμνον ἀρσένων, Eur. Hec. 887, dépeupler Lemnos de sa population mâle ; d’où dévaster : πόλεις, DH. 5, 77, des villes ||
Moy.
1 changer de résidence, s’expatrier, Ar. Pax 203 ; Eschn. 17, 31 ; avec ἐκ et le gén. Plut. Ages. 15 ||
2 tr. dépeupler, acc. Plut. Ages. c. Pomp. 3.
1. wegjagen, verbannen uit, met acc. en gen. of met acc. en ἐκ + gen.
2. ontdoen van (bevolking),
ἐξοικίζω, aus der Wohnung, dem Wohnsitze vertreiben ; ἐπεί μʼ ἐξῴκισεν οἴκων γάμος Eur. Hec. 946 ; Λῆμνον ἄρδην ἀρσένων ἐξῴκισαν, d.i. entvölkern, 886 ; Ἑστιαιᾶς δὲ ἐξοικίσαντες αὐτοὶ τὴν γῆν ἔσχον Thuc. 1.114 ; εἰς ἄλλην χώραν Plat. Legg. XI.928e, wie Plut. Rom. 24, nach einem andern Lande übersiedeln ; – πόλεις, verwüsten, Dion.Hal. 5.77.
Med. auswandern, Ar. Pax 197, 203 ; ἐξοικίσασθαι Aesch. 1.124 u. Folgde ; ὁ πόλεμος ἐξ Ἑλλάδος ἐξῳκισμένος, der Griechenland verlassen hat, Plut. Ages. 15, der aber auch im Sinne des act. ἀνδραποδίσασθαι Θήβας καὶ μεσσήνην ἐξοικίσασθαι βουλόμενος vrbdt, Kompar. Pomp. et Ages. 3.
Med. auswandern, Ar. Pax 197, 203 ; ἐξοικίσασθαι Aesch. 1.124 u. Folgde ; ὁ πόλεμος ἐξ Ἑλλάδος ἐξῳκισμένος, der Griechenland verlassen hat, Plut. Ages. 15, der aber auch im Sinne des act. ἀνδραποδίσασθαι Θήβας καὶ μεσσήνην ἐξοικίσασθαι βουλόμενος vrbdt, Kompar. Pomp. et Ages. 3.
ἐξοικίζω
fut. Attic ιῶ
- Ito remove one from his home, eject, banish, Eur., Thuc.:—Pass. and Mid. to go from home, remove, emigrate, Ar., Aeschin.
- IIto dispeople, empty, Eur.