ἐξοιστέον

ἐξοιστέον, adj. verb. zu ἐκφέρω ; ὅπλα Eur. Phoen. 712 ; Ar. Lys. 931 ; Plat. Parm. 128e u. Sp. Eben so ἐξοιστός, Sext.Emp. adv. math. 7.122.