ἕδρανον
ἕδρανον, a seat, abode
- seat, abode, dwelling, Πελασγῶν Hes. Fr. 212, cf. Orph. H. 18.7; ἕ. κόσμου ib. 26.4: mostly in pl., A. Pers. 4, Supp. 103, S. OC 176, 233, Pae.Delph. 5, Maiist. 36; ἀλλʼ ἄνα ἐξ ἑδράνων rise from thy rest or idleness, S. Aj. 192; Trag. only in lyr. exc. Id. Fr. 1128.7 γῆ ἑδράνων ἔρημος, which is Stoic.
- 2 chair, Hsch.
- II stay, support, said of an anchor, in sg., AP 6.28 (Jul.).
1 asiento
ἑδράνων ἀφ' ἁγνῶν
ἀλλ' ἄνα ἐξ ἑδράνων
τετέλεστο δὲ πάντα μελάθρῳ ἕδρανα
2 morada, sede
Πελασγῶν ἕ.
πολυχρύσων ἑδράνων φύλακες
Μηκώνην μακάρων ἕ. αὖτις ἰδεῖν
ἀνὰ δικόρυμβα Παρνασσίδος ... ἕδραν'
ἕ. ἀθανάτων
3 soporte, fundamento
γῆ δ' ἑδράνων ἔρημος
ἕδρανα γῆς σώζοις
Γαῖα ... ἕ. ἀθανάτου κόσμου
νηῶν θ' ἕ. ἀσταθέων
•Formación c. suf. -ανον (cf. χόδανον) sobre
- Ia seat, abode, Aesch., Soph.
- IIa stay, support, of an anchor, Anth.