Logeion | ἕδος

ἕδος, εος, τό, Ep. dat. pl. ἑδέεσσιν IG 14.1389 ii 19:—

sitting-place:
- - 1 seat, stool, Il. 1.534 (pl.), 581 (pl.), 9.194, etc.; ἕ. Θεσσαλικόν straight-backed chair, Hp. Art. 7.
  - 2 seat, abode, dwelling-place, esp. of the gods, ἐς Ὄλυμπον . . ἵνʼ ἀθανάτων ἕ. ἐστί Il. 5.360; ἵκοντο θεῶν ἕ. αἰπὺν Ὄλυμπον ib. 367, cf. Theoc. 7.116; periphr., ἕ. Οὐλύμποιο, = Ὄλυμπος, Il. 24.144, cf. Pi. O. 2.12; of the abodes of men, Θήβης ἕ. Il. 4.406; Ἰθάκης ἕ. Od. 13.344; ἕ. Μάκαρος the abode of Macar, Il. 24.544: periphr., Τροίας ἕ. B. 8.46; ἔποικον ἕ., = ἐποικίαι, A. Pr. 412.
  - 3 seated statue of a god, S. OT 886 (lyr.), El. 1374, IG 2.754, al., Isoc. 15.2, X. HG 1.4.12, Porph. Abst. 2.18, Polem.Hist. 90, Plu. Per. 13, Paus. 8.46.2; τὰ ἕ. τῶν θεῶν, i.e. the Lat. Penates, D.H. 1.47; also of a man worshipped as a hero, IG 14.2133; τὰ τῶν θεῶν ἕδη καὶ τοὺς νεώς Isoc. 4.155; τοὺς νεὼς καὶ τὰ ἕδη καὶ τὰ τεμένη Lycurg. 143; θεῶν ἕδη (v.l. ἄλση) καὶ ἱερά Pl. Phd. 111b, cf. Tim. Lex. ἕδος· τὸ ἄγαλμα, καὶ ὁ τόπος ἐν ᾧἵδρυται, but this latter use is doubtful in early Prose; later, temple, Ph. 2.314; ἕ. ὑπαίθριον D.C. 51.1.
  - 4 foundation, base, Hes. Th. 117, Epigr. ap. Vitr. 8.3.23.
- II act of sitting, οὐχ ἕδος ἐστί ʼtis no time to sit idle, Il. 11.648, 23.205; cf. ἕδρα II. (Cf. Skt. sádas ‘seat’.)

I

1 asiento, silla θεοὶ δ' ἅμα πάντες ἀνέσταν ἐξ ἑδέων Il.1.534, cf. 581, λιπὼν ἕ. Il.9.194, οἱ δ' ἀνόρουσαν ἐξ ἑδέων ἥρωες A.R.2.429

• ἕ. Θεσσαλικόνsilla tesalia e.d. de respaldo recto, Hp.Art.7, cf. Hsch.

2 acto de sentarse, asiento en or. nominal οὐχ ἕδος (ἐστί) no hay lugar a asiento, e.d. no voy a sentarme, Il.11.648, 23.205.

II sede, morada c. gen. de divinidad o humano ἀθανάτων del Olimpo Il.5.360, πάντων ἕ. ἀσφαλὲς αἰεὶ ἀθανάτων de la Tierra, Hes.Th.117, θεῶν Od.6.42, cf. Hes.Sc.203, Μάκαρος Il.24.544, Φερσεφόνας Pi.P.12.2, cf. Theoc.7.116, τοῦ ἀληθοῦς θεοῦ Ph.2.588, tb. c. dat. θεοῖς Hes.Th.128, perífrasis c. gen. de lugar ἕ. Οὐλύμποιο equiv. a Ὄλυμπος Il.24.144, cf. Pi.O.2.12, Τροίας B.9.46, ἕ. Θήβης el solar de Tebas, Il.4.406, Ἰθάκης Od.13.344, ἔποικον ἁγνᾶς Ἀσίας ἕδος A.Pr.412, ref. a los templos οὐδὲ δαιμόνων ἕδη σέβων S.OT 886, θεῶν πατρῴων ἕδη A.Pers.404

• templo ἄξιον ἐπιφοιτᾶν καὶ ἐνδιατρίβειν τοῖς ἕδεσιν Ph.2.314

• fig. γενύων ὀρφανὰ θέντες ἕδη dejando vacíos sus lugares de la mandíbula ref. a dientes que se caen Par.Flor.26.

III imagen, estatua de un dios o héroe πατρῷα προσκύσαντες ἕδη θεῶν S.El.1374, Φειδίας ὁ τὸ τῆς Ἀθηνᾶς ἕ. ἐργασάμενος Isoc.15.2, cf. Plu.Per.13, SIG 894 (Atenas III d.C.), τοῦ ἕδους κατακεκαλυμμένου τῆς Ἀθηνᾶς X.HG 1.4.12

• op. al templo τὸ ἕ. τῆς Ἀρτέμιδος Polem.Hist.90, cf. Paus.8.46.2, τῆς Ἥρας D.C.48.14.5, τοῦ Ἀπόλλωνος D.C.51.1.3, τὰ τῶν θεῶν ἕδη καὶ τοὺς νεώς συλᾶν Isoc.4.155, cf. D.H.1.47, τοὺς νεὼς καὶ τὰ ἕδη καὶ τὰ τεμένη Lycurg.143, λοῦσαι τὰ ἕδη IG 2².679.25 (III a.C.), λίθινον IG 2².1514.35 (IV a.C.), ἕδη κεράμια καὶ ξύλινα Porph.Abst.2.18, τοῦ ἕδους ἐφαψόμενοι προσῆλθον D.C.59.28.4, ἕδος· τὸ ἄγαλμα καὶ ὁ τόπος ἐν ᾧ ἵδρυται Tim.Lex.s.u.

IV suelo construido, enlosado de un templo, Dam.Fr.167, cf. ἔδαφος I 1 a).
•Rel. ai. sádas- ‘asiento’ < *sedos, cf. ἕζομαι.

ἕδος, εος-ους (τὸ)

I siège, c. à d.

1 tout objet pour s’asseoir, siège, Il. 1, 534, etc. ; Hpc. 783g ||

2 siège d’une chose, fondement, base ; πάντων ἕδος γαῖα, Hés. Th. 117 ; Anth. App. 372, la terre, fondement de toutes choses ||

3 endroit où l’on réside, d’où résidence, demeure, en parl. de pays, de villes, etc. Pd. N. 4, 12 ; P. 2, 7 ; 12, 1 ; Eur. Or. 1247 ; Thcr. Idyl. 7, 116 ; etc. ; Ἀσίας ἕδος, Eschl. Pr. 411 ; Τροίας ἕδη, Eur. I.A. 1527, la terre d’Asie, le sol de Troie ; Θήβης ἕδος, Il. 4, 406, le sol, c. à d. la ville de Thèbes ; Ἰθάκης ἕδος, Od. 13, 344, le sol, c. à d. l’île d’Ithaque ; particul. demeure des dieux, en parl. de l’Olympe, Il. 5, 360 ; Od. 6, 42 ; Hés. Sc. 203 ; etc. ; p. suite, temple, Eschl. Pers. 404 ; joint à ἱερά, Plat. Phæd. 111b ; à τοὺς νεώς, Isocr. 73b ; à τοὺς νεὼς καὶ τὰ τεμένη, Lycurg. 168, 17 ; d’où statue d’un dieu, Soph. El. 1374 ; Xén. Hell. 1, 4, 12 ; Plut. Sol. 12, etc. ||

II action de s’asseoir : οὐχ ἕδος ἐστί, Il. 11, 648 ; 23, 205, ce n’est pas le moment de s’asseoir, c. à d. il n’y a pas de temps à perdre.

Étym. v. *ἕζω.

ἕδος -ους, zonder contr. -εος, τό [~ ἕζομαι]
1. zetel: ἀνέσταν ἐξ ἑδέων zij stonden op uit hun zetels Il. 1.534; woonplaats: ἀθανάτων ἕδος de woonplaats der goden Il. 5.360; pregn. godenbeeld: προσκύσαντες ἕδη θεῶν de godenbeelden aanbiddend Soph. El. 1374.
2. het zitten: οὐχ ἕδος ἐστί het is niet het moment om stil te zitten Il. 11.648.

ἕδος, τό, meist poetisch, vgl. ἕδρα,
1) der Sitz ;
   a) der Sessel, auf dem man sitzt, Il. 1.534, 581, 9.194.
   b) das Sitzen, οὐχ ἕδος ἐστί, es ist nicht Zeit, müssig dazusitzen, Il. 11.648, 23.205.
   c) Wohnsitz, bes. der Götter ; Ὄλυμπος θεῶν ἕδος Hes. Sc. 203 ; Od. 6.42 u. öfter ; ἕδος Οὐλύμποιο Il. 24.144 ; Pind. N. 6.3, Ol. 2.13. Auch ἕδος Θήβης, die Stadt selbst, Il. 4.406 ; Ἰθάκης ἕδος Od. 13.344 ; μάκαρος ἕδος Il. 24.544, wo Makar wohnte ; Θεράπνας ὑψίπεδον ἕ. Pind. I. 1.31 ; αἰακιδᾶν εὔπυργον N. 4.12 ; ὅσοι Ἀσίας ἕδος νέμονται Aesch. Prom. 411, vgl. Pers. 890 ; Eur. I.A. 1597 u. a. D. – Bes. heißen die Tempel der Götter δαιμόνων ἕδη, Soph. O.R. 886, vgl. El. 1366 ; so auch in Prosa, θεῶν ἕδη Plat. Phaed. 111b ; Isocr. 3.9, 4.155, wo es nach Thom.Mag. auch auf die Götterbilder selbst geht, wie Lycurg. 1 τῶν θεῶν νεὼς καὶ τὰ ἕδη verbunden ist ; Isocr. 15.2 Φειδίας τὸ τῆς Ἀθηνᾶς ἕδος ἐργασάμενος, wie auch Xen. Hell. 1.4.12 τοῦ ἕδους τῆς Ἀθηνᾶς κατακεκαλυμμένου zu verstehen u. B.A. p. 246 ἕδος τὸ ἄγαλμα erkl. wird. Vgl. noch Dion.Hal. 1.47, 3.69 ; Plut. Pericl. 13, Sol. 12 ; Paus. 8.48.1.
2) Grund, Grundlage ; Hes. Th. 117 ; Anth. App. 373.6.

ἕδος

τό

[(σ)εδ-, ἕζομαι.]

- 1
  One’s seat: λιπὼν ἑ. Il. 9.194. Cf. Il. 1.534, 581.
- 2
  The seat of a people, etc., an abode: Θήβης ἑ. (consisting in . . .) Il. 4.406, ἀθανάτων ἑ. Il. 5.360, Il. 8.456. Cf. Il. 5.367, 868, Il. 24.144, 544: Od. 6.42, Od. 11.263, Od. 13.344.
- 3
  Sitting: οὐχ ἑ. ἐστίν (it is no time for sitting) Il. 11.648. Cf. Il. 23.205.

ἕδος

1dwelling place, abode of gods and heroes. ἕδος Ὀλύμπου νέμων (sc. Ζεύς) O. 2.12 Ὀρτυγίαν, ποταμίας ἕδος Ἀρτέμιδος P. 2.7 φιλάγλαε, καλλίστα βροτεᾶν πολίων, Φερσεφόνας ἕδος Akragas P. 12.2 δέξαιτο δʼ (sc. αὐτούς) Αἰακιδᾶν ἠύπυργον ἕδος, δίκᾳ ξεναρκέι κοινὸν φέγγος N. 4.12 ὁ δὲ χάλκεος ἀσφαλὲς αἰὲν ἕδος μένει οὐρανός N. 6.3 Τυνδαρίδας δʼ ἐν Ἀχαιοῖς ὑψίπεδον Θεράπνας οἰκέων ἕδος I. 1.31

ἕδος , εος (root ἑδ): (1) sitting; οὐχ ἕδος ἐστί, ‘itʼs no time for sitting,’ Il. 11.648.—(2) sitting - place, seat, abode; ἀθανάτων ἕδος, of Olympus, Il. 5.360; so ‘site,’ ‘situation,’ Ἰθάκης ἕδος (a periphrasis for the name of the place merely), Od. 13.344.

ἕδος, εος, ἕζομαι

- Ia sitting-place:
- - 1a seat, chair, stool, bench, Il.
  - 2a seat, abode, dwelling place, Hom., etc.:— a temple, Plat., Xen., etc.
  - 3a foundation, base, Hes., Anth.
- IIthe act of sitting, οὐχ ἕδος ἐστί ʼtis no time to sit still, Il.

Menu

Word wheel

ἕδος

Saved

Recent