ἠθογράφος
ἠθογράφος, painter of character
ἠθογράφ-ος, (ᾰ) ὁ,
- painter of character, Arist. Po. 1450a28.
ἠθο·γράφος, ου (ὁ) [ᾰ] moraliste, peintre de mœurs, Arstt. Poet. 6.
Étym. ἦθος, γράφω.
ἠθογράφος, Sitten oder Charaktere schildernd, darstellend, ausdrückend, vom Maler, Arist. poet. 6.