ἠχεῖον

ἠχεῖον, τό, (ἦχος)

• drum, gong, Plu. Crass. 23, Apollod. ap. Sch. Theoc. 2.36, Procop.Gaz. Ecphr. p.153 B.; tambourine, as head-dress, Herm.Trism. in Rev.Phil. 32.254; used for stage-thunder, Sch. Ar. Nu. 292; as sounding-boards in the theatre, Vitr. 5.5.2.
• • II in the lyre, = χάλκωμα, apptly. a metallic sounding-plate, Hsch.; so of the palate, Gal. UP 7.5.
  • • 2 Adj. ἠχεῖον ὄργανον sounding instrument, Ph. 1.588, cj.ib. 444, 510.

ἠχεῖον, τό (ἦχος), starkschallende Instrumente, Pauken od. Becken von Erz, ῥόπτρα βυρσοπαγῆ καὶ κοῖλα περιτείναντες ἠχείοις χαλκοῖς Plut. Crass. 23, wofür er nachher τύμπανα sagt ; vgl. Schol. Theocr. 2.36. – Die Resonanz an der Lyra, τὸ πρὸς τῇ μαγάδι χάλκωμα Hesych.; übh. was zur Verstärkung des Tones dient, Sp. – Auch eine Theatermaschine, den Schall des Donners nachzuahmen, Schol. Ar. Nub. 292.

ἠχεῖον, ου, τό, ἦχος

• a kind of kettle-drum or gong, Plut.