ἤχημα
ἤχημα, a sound, sounding
ἤχ-ημα, Dor. ἄχ-, ατος, τό,
- sound, f.l. in Ph. 1.444; μελῳδοῖς ἀχήμασι prob.l.for ἰαχ-, E. IA 1045 (lyr.).
ἤχημα, ατος (τὸ) bruit retentissant, bruit, Phil. 1, 144 ||
➳ Dor. ἄχ- [ᾱ] Eur. I.A. 1045.
Étym. ἠχέω.
ἤχημα, τό, das Schallen, der Schall, Philo u. Sp.
ἤχημα
ἠχέω
- a sound, sounding, Eur.