ἠχητικός

ἠχ-ητικός, ή, όν,

• sounding, ringing, Diom. p.497 K., Simp. in de An. 142.17, al., Eust. 918.19; gloss on βύκτης, EM 216.50. Adv. -κῶς Hsch. s.v. καναχηδά.