Ἡφαιστότευκτος

Ἡφαιστό-τευκτος, ον,

• wrought by Hephaestus, σέλας S. Ph. 987, cf. Simon. 202A, D.L. 1.32:—also Ἡφαιστο-τευχής, ές, δέπας A. Fr. 69 (lyr., leg. Ἡφαιστοτῠκές).