ἡμεροθαλής Save Bailly 2024 Pape ἡμερο·θαλής, ής, ές [ᾱ] dont la végétation est due à la culture, cultivé, Anth. 9, 374. Étym. ἥμερος, θάλλω. ἡμεροθαλής, [ᾱ], ές, od. ἡμεροθαλλής, zahm, lieblich aufsprossend, δάφναι Ep.adesp. 363 (IX.374). Vgl. ἱμεροθαλής.