ἡμερόκοιτος
ἡμερόκοιτος, sleeping by day
ἡμερό-κοιτος, Dor. ἁμ-, ον,
- sleeping by day, epith. of a thief, Hes. Op. 605, Opp. H. 2.408; ἁμερόκοιτοι βλαχαὶ τεκέων, for ἁμεροκοίτων, E. Cyc. 58.
ἡμερό·κοιτος, ος, ον :
1 qui dort pendant le jour, Hés. O. 603 ||
2 ὁ ἡμ. Opp. H. 2, 408, c. ἡμεροκοίτης ||
➳ Dor. ἁμερ- [ᾱ] Eur. Cycl. 58.
Étym. ἡμέρα, κοίτη.
ἡμερόκοιτος, bei Tage schlafend, Hes. O. 603, d.i. Dieb ; vgl. Opp. Hal. 2.408 ; dor. ἁμ., Eur. Cycl. 58.
ἡμερόκοιτος
- sleeping by day, Hes., Eur.