ἡνιοχέω
ἡνιοχέω, to hold the reins
ἡνιοχ-έω, Lacon. ἀνιοχίω (v. ἀνιοχίων), prose form of ἡνιοχεύω,
- hold the reins, ἀνωτέρω, . . κατωτέρω ταῖς χερσίν higher up or lower down, i.e. longer or shorter, X. Eq. 7.10: c. acc., drive, ἅρματα Hdt. 4.193; λέοντας Luc. DDeor. 20[12].2: metaph., Μουσῶν στόμαθʼ ἡνιοχήσας Ar. V. 1022; τὴν διάνοιαν Luc. Am. 37; ἔθνεα . . φρεσὶν ἡ. Epigr.Gr. 922 (Emesa); τῆς ἱερᾶς κεφαλῆς τῆς πάντα -ούσης Lib. Ep. 987.5; βασιλεύει καὶ ἡ. Plu. Symp. 2.155a: rarely c. gen., συνωρίδος Pl. Phdr. 246b:—Pass., to be guided, ib. 253d, X. Cyr. 6.1.29: metaph., of the months, AP 7.482.
ἡνιοχέω-ῶ :
1 abs. tenir les rênes, conduire un char, Xén. Eq. 7, 10 ; Hdn 5, 6, 23 ||
2 tr. conduire ou diriger au moyen de rênes : λεοντείαν βίαν, Anth. 9, 221 ; ἅρματα, Hdt. 4, 193, etc. un lion vigoureux, des chars ; avec le gén. συνωρίδος, Plat. Phædr. 246b, un attelage ; fig. au pass. être conduit au moyen de rênes, en parl. d’un cheval, Plat. Phædr. 253d; p. anal. en parl. d’un poisson (A. Gell. 7, 8); fig. ἡνιοχεῖν κραδίαν, Anth. 12, 119 ; ἡν. τὴν διάνοιαν, Luc. Am. 37, diriger le cœur, la pensée (de qqn) ||
➳ Prés. 3 sg. dor. ἁνιοχεῖ [ᾱ] Anth. 12, 119 ; 3 pl. ion. ἡνιοχεῦσι, Hdt. l. c. ; part. acc. sg. masc. dor. ἁνιοχεῦντα, Anth. 9, 221 ; impf. pass. 3 pl. dor. ἁνιοχεῦντο, Anth. 7, 462.
Étym. ἡνίοχος.
ἡνιοχέω, später übliche Form für ἡνιοχεύω ; οὐκ ἀλλοτρίων, ἀλλʼ οἰκείων μουσῶν στόμαθʼ ἡνιοχήσας Ar. Vesp. 1022 ; ἡνιοχεῦσι τὰ ἅρματα ἐς τὸν πόλεμον Her. 4.193 ; c. gen., ἡμῶν ὁ ἄρχων ξυνωρίδος ἡνιοχεῖ Plat. Phaedr. 246b ; pass., ἵππος ἄπληκτος κελεύματι μόνον καὶ λόγῳ ἡνιοχεῖται 253d ; öfter bei Sp.; übertr., lenken, regieren, μουσῶν στόματα Ar. Vesp. 1022, αὐτούς Luc. D.D. 12.2 ; Anth., μηνῶν ἁνιοχεῦντο δρόμοι Ep.adesp. 646 (VII.482).
ἡνιοχέω,
prose form of ἡνιοχεύω,
- 1to hold the reins, Xen.
- 2c. acc. to drive, guide, Hdt.: metaph. to direct, Ar.:—Pass. to be guided, Xen.