ἤλιθα
ἤλιθα, enough, sufficiently
ἤλῐθα, Adv.
- very much, exceedingly, ληΐδα . . συνελάσσαμεν ἤ. πολλήν Il. 11.677, cf. Od. 5.483; ἄστρα ἤ. μυρία Man. 2.3; καθαρὴν γλάγεος πόσιν ἤ. πίνειν Nic. Al. 423, cf. A.R. 3.342 (expl. by Sch. as, = ἀθρόως), 4.177, 1265.
- II in vain, to no purpose, Call. Lav.Pall. 124, A.R. 2.283; ἔβρασεν ἤ. νηδὺς πνεύματα Nic. Al. 25, cf. 140. (Prob. connected with ἠλεός in both uses.)
ἤλιθα [ῐᾰ] adv. follement :
1 en vain, Call. L. Pall. 124 ; A. Rh. 2, 283 ||
2 démesurément, A. Rh. 3, 342 ; 4, 177, 1265 ; dans Hom. joint à πολλή : (ληΐδα ἤλιθα πολλήν, Il. 11, 677, un immense butin ; cf. Od. 5, 483, etc.) ; joint à un n. de nombre : ἄστρα ἤλιθα μύρια, Man. 2, 3, des astres en nombre infini.
Étym. cf. *ἠλός, ἠλίθιος.
ἤλιθα, 1) (vgl. ἅλις) hinlänglich, hinreichend, bei Hom. immer mit πολύς verbunden, ληΐδα ἤλιθα πολλήν Il. 11.677, vgl. Od. 9.330, 14.215, hinlänglich viel, sehr viel ; ἤλιθα μυρία Man. 2.3 ; VLL erkl. ἀθρόως, δαψιλῶς ; so auch von der Zeit, auf einmal, Ap.Rh. 3.342.
2) (mit ἠλός, ἠλεός, ἠλίθιος zusammenhangend) vergeblich, umsonst ; γνωσεῖται δʼ ὄρνιθας, ὃς αἴσιος, οἵ τε πέτονται ἤλιθα Callim. lav.Pall. 124 ; vgl. Ap.Rh. 2.283 ; Hesych. erkl. μάτην.
2) (mit ἠλός, ἠλεός, ἠλίθιος zusammenhangend) vergeblich, umsonst ; γνωσεῖται δʼ ὄρνιθας, ὃς αἴσιος, οἵ τε πέτονται ἤλιθα Callim. lav.Pall. 124 ; vgl. Ap.Rh. 2.283 ; Hesych. erkl. μάτην.
ἤλιθα
[poss. conn. with ἅλις.]
Strengthening πολλός: ἤλιθα πολλήν Il. 11.677. Cf. Od. 5.483, Od. 9.330, Od. 14.215, Od. 19.443.
ἤλιθα (ἅλις): sufficiently, always ἤλιθα πολλή(ν), ‘very much’ (satis multum), Il. 11.677, Od. 5.483.
ἤλιθα
ἅλις
- enough, sufficiently, Lat. satis, ληὶς ἤλιθα πολλή Il.; δύη ἤλιθα πολλή Od., etc.