ἡλικιῶτις
ἡλικιῶτις, contemporary
ἡλικιῶτις, ιδος [ῐκ] adj. f. du préc., en parl. de pers. Plut. M. 554a; Luc. D. mar. 15, 2 ; en parl. de choses (action, DS. 1, 58 ; histoire, Plut. Per. 13, etc.); ἡλ. τινι, DS. 1, 2, ou τινος, Thém. 18a, contemporaine de qqn.
1. subst. van vrouwen leeftijdsgenote.
2. adj. van zaken contemporain:
ἡλικιῶτις, ιδος, ἡ, fem. zu ἡλικιώτης, Gespielin, Luc. D. Mar. 15.2 ; ἡ λ. ἱστορία, die Geschichte seiner Zeit, Plut. Pericl. 13 ; τὴν εὕρεσιν τῶν γραμμάτων τοῖς πρώτοις βασιλεῦσιν ἡλικιώτιδα γενέσθαι, fallen in dieselbe Zeit mit den ersten Königen, DS. 1.9 ; πράξεις ἡλικιώτιδες, in gleichem Alter verrichtete, 1.58.
ἡλικιῶτις, ιδος
Fem. of ἡλικιώτης
- Fem. of ἡλικιώτης, Luc.; ἡλ. ἱστορία contemporary history, Plut.