ἰοδόκος
ἰοδόκος, holding arrows
ἰοδόκος [ῑ], ον, (ἰός A)
- holding arrows, φαρέτρη Il. 15.444, Od. 21.12, Pittac. Lyr. 1: ἰοδόκη (sc. φαρέτρα), ἡ, quiver, A.R. 2.679, 3.156, 279, AP 6.296 (Leon.), 12.45 (Posidipp.): ἰοδόχη, Hsch., Phot.
- II containing poison, ὀδόντες ἰ. poison-fangs, Nic. Th. 184.
ἰο·δόκος, ος, ον [ῑ]
1 qui contient des flèches, Il. 15, 444 ; Od. 21, 12 ; Pittac. p. 261 Schneidew. ||
2 qui contient du venin, venimeux, Nic. Th. 184 (ἰός 1 et 2, δέχομαι).
ἰοδόκος, 1) Pfeile aufnehmend, enthaltend ; φαρέτρη Od. 21.12 ; sp.D., wie Mel. 52 (V.179). auch ἰοδόκη φαρέτρη, Christod. ecphr. 308.
2) Gift enthaltend, ὀδόντες Nic. Th. 184.
2) Gift enthaltend, ὀδόντες Nic. Th. 184.
ἰοδόκος
-ον
[ἰός + δοκ-, δέχομαι.]
Serving to hold arrows.
Epithet of quivers Il. 15.444: Od. 21.12, 60.
ἰοδόκος (ἰός, δέχομαι): arrowreceiving, quiver.
ἰοδόκος
ἰ_ο-δόκος, ον
ἰός, δέχομαι
- holding arrows, Hom.: —as Subst. a quiver, Anth.