Ἰόλαος
Ἰόλαος, Iolaus
Ἰόλαος, ου (ὁ) [ᾱ] Iolaos :
1 compagnon d’Hèraklès, Hés. Sc. 78, etc. ||
2 autres, Thc. 1, 62 ; Plut. Alex. 74, etc. ||
➳ Dor. Ἰόλας [ᾱ] Pd. N. 3, 62 ; att. Ἰόλεως, Eur. Her. 125 ; Plat. Euthyd. 279d, etc.
Étym. cf. les suiv.
Ἰ˘όλᾱος (-ος, -ου, οιʼ coni., -ᾳ, -ον:
- 1ϝιολ- O. 9.98, P. 9.79, P. 11.60, I. 1.16, fr. 169. 47.) son of Iphikles, companion of Herakles. σύνδικος δʼ αὐτῷ Ἰολάου τύμβος in Thebes, where games were held in honour of him and Herakles O. 9.98 ἔγνον ποτὲ καὶ Ἰόλαον οὐκ ἀτιμάσαντά νιν (= καιρὸν) ἑπτάπυλοι Θῆβαι· τόν, Εὐρυσθῆος ἐπεὶ κεφαλὰν ἔπραθε φασγάνου ἀκμᾷ, κρύψαν ἔνερθʼ ὑπὸ γᾶν διφρηλάτα Ἀμφιτρύωνος σάματι, πατροπάτωρ ἔνθα οἱ Σπαρτῶν ξένος κεῖτο P. 9.79 τὸν Ἰφικλείδαν Ἰόλαον, ὑμνητὸν ἐόντα P. 11.60 Λαομέδοντα δʼ εὐρυσθενὴς Τελαμὼν Ἰόλᾳ παραστάτας ἐὼν ἔπερσεν (Σ, Tricl.: Ἰόλα codd.) N. 3.37 ἐθέλω ἢ Καστορείῳ ἢ Ἰολάοιʼ ἐναρμόξαι μιν ὕμνῳ (Mommsen: Ἰολάου codd.) I. 1.16 ἐν δὲ Θήβαις ἱπποσόας Ἰόλαος γέρας ἔχει I. 5.32 ἀμφʼ Ἰόλαον ἱππόμητιν I. 7.9 καὶ Ἰολαο[ς ἐ]ν ἑπταπύλοισι μένω[ν x Θήβαις Ἀμ]φιτρύωνί τε σᾶμα χέω[ν (supp. Lobel) fr. 169. 47.