ἴον

ἴον [ῐ], τό, heterocl. dat. pl. ἰάσῐ [ῑᾰ] Nic. Fr. 74.2:—

• violet, Viola odorata, στέφανοι ἴων Sapph. 94.12 L.-P., cf. Pi. O. 6.55, etc.; καὶ τὸ ἴον μέλαν ἐντί Theoc. 10.28, cf. AP 4.21 (Mel.); κυαναυγές ib. 5.73 (Rufin.); ἴ. τὸ μέλαν Thphr. HP 1.13.2, CP 1.13.12; ἴον alone, Dsc. 4.121:—in Od. 5.72, λειμῶνες μαλακοὶ ἴου ἠδὲ σελίνου θήλεον, there were vv.ll. σίου (Ptol. Euerg.) and θρύου.
• • II ἴον τὸ λευκόν ( = λευκόϊον, q.v.) gilliflower, Matthiola incana, Thphr. HP 6.6.3; also ἴον alone, ib. 6.8.1.
  • III = κρίνον, Philin. ap. Ath. 15.681b.
  • IV generally, any flower, EM 473.10.
  • V a precious stone of dark colour, Plin. HN 37.170. (ϝίον, cf. γία· ἄνθη, Hsch., Lat. viola.)

ἴον, τό, das Veilchen ; Od. 5.72 ; Pind. Ol. 6.55 ; Plat. Symp. 212e ; Ath. XIV.629c u. öfter ; κυαναυγές Rufin. 15 (V.74); man unterschied μέλαν, das gewöhnliche, schwarzblaue, λευκόν, die Levkoie, s. λευκόϊον, u. κρόκεον, gelber Lack, Theophr.

ἴον

-ου, τό (ϝίον. Cf. L. vio-la).

The blue violet.

Collectively: ἴου ἠδὲ δελίνου θήλεον Od. 5.72.

ἴ˘ον

• 1violet ἴων ξανθαῖσι καὶ παμπορφύροις ἀκτῖσι βεβρεγμένος ἁβρὸν σῶμα (sc. Ἴαμος) O. 6.55 τότε βάλλεται, τότʼ ἐπʼ ἀμβρόταν χθόν ἐραταὶ ἴων φόβαι, ῥόδα τε κόμαισι μείγνυται fr. 75. 17.

ἴον (ϝίον): collectively, violets, Od. 5.72†.

ἴον

• the violet, Theocr.:—once in Hom., λειμῶνες ἴου ἠδὲ σελίνου θήλεον the meadows were blooming with ἴον and parsley;—but whether it is here violet or some other dark blue flower is doubtful.