ἰόεις

ἰόεις [ῐ], εσα, εν, (ἴον)

• violet-coloured, dark, ἰόεντα σίδηρον Il. 23.850, cf. Phoronis Fr. 2, Q.S. 6.48; ἰόεντα θάλασσαν Nic. Al. 171.
• • II ἰόεις, (ἰός B) poisonous, ἄκανθαι Androm. ap. Gal. 14.38 [who makes ῐ short; cf. foreg. ΙΙ].

ἰόεις ¹, εσσα, εν, so heißt Il. 23.850 das Eisen, τοξευτῇσι τίθει ἰόεντα σίδηρον, was auf die Farbe bezogen wird, = ἰοειδής¹, wie Nic. Al. 171 ἰόεντα θάλασσαν sagt, od. »rostig«, od. »zu Pfeilen (ἰός) »tauglich« erklärt wird (εἰς ἰοὺς εὐθετοῦντα, εἰς βελῶν ἐργασίαν ἐπιτήδειον), wogegen die Kürze des ι spricht, wenn nicht per synizesin ἰόεντα dreisilbig wird, wie φοινικόεσσα, λωτεῦντα.

ἰόεις

-εντος

(ϝιόεις)

[ἴον.]

= ἰοειδής. Epithet of iron.

App., dark: σίδηρον Il. 23.850.

ἰόεις , εσσα (ϝίον) = ἰοειδής, of iron, Il. 23.850†.

ἰόεις, εσσα, εν ἴον

• violet-coloured, dark, Il.