Ἰσραηλείτης

Number of occurrences in NT: 9
Strong 2475

Ἰσραηλείτης (Rec. -λίτης),ου, ὁ, [in LXX: Nu 25:8 (יִשְׂרָאֵל), III Ki 20 (21):1 (יִזְרְעֵאלִי; Luc. Ἰεζραηλίτης), etc.;]

an Israelite, the name expressive of theocratic privilege (v.s. Ἑβραῖος): Ro 9:4 11:1, II Co 11:22; ἀληθῶς Ἰ., Jo 1:48; ἄνδρες Ἰ., Ac 2:22 3:12 5:35 13:16 21:28.†