ἰός
ἰός, an arrow
ἰός2, poison
ἰός3, rust
ἰός4, one
- arrow, ἰὸν ἕηκε Il. 1.48; βλήμενος ἢ ἰῷ ἢ ἔγχεϊ 8.514, cf. A. Pers. 461; ἧκεν κομήτην ἰόν S. Tr. 567. (Cf. Skt. íṣ ‘arrow’.)
- poison, as of serpents, A. Eu. 478, S. Tr. 771, E. Ion 1015, Plu. Vind. 2.562c, etc.; venom of a mad dog, Ruf. Fr. 118; ἰὸς ἀμεμφὴς μελισσῶν, of honey with which snakes fed Iamos, Pi. O. 6.47: metaph., of envy, A. Ag. 834. (Cf. Skt. viṣám ‘poison’, Lat. vīrus.)
- rust on iron, or verdigris on copper and bronze, Sapph. 141 (dub.), Thgn. 451, Pl. R. 609a, Ti. 59c, Theoc. 16.17; ἰ. σιδήρου Dsc. 5.80; ἰ. χαλκοῦ Hp. Mul. 1.75, Dsc. 5.79, Gal. 12.218; patina on bronze statues, ὅπως καθαρὸς ἰοῦ ἔσται ὁ ἀνδριάς SIG 284.15 (Chios, iv B.C.), cf. Plu. Pyth. 2.395b. (Perh. identical with ἰός B.)
- one, commonest in fem. (v. εἷς): neut. ἰῷ κίον ἤματι Il. 6.422: masc. dat. ἰῷ, = ἐκείνῳ, Leg.Gort. 8.8; but, = ἑνί, ib. 7.23; acc., τόν γʼ ἰὸν ἐνιαυτόν the same year, IG 5(1).1390.126 (Andania, i B.C.); ἰός, = μόνος, acc. to Trypho ap. A.D. Pron. 56.4.
1. vergif;
2. roest, oxidatie:
2) der Rost (den Metalle ausschwitzen); an Eisen, Theogn. 451 Plat. Tim. 59c, Rep. X.609a ; an Kupfer, Grünspan, Theophr. u. Sp.
-οῦ, ὁ.
Acc. pl. ἰά Il. 20.68.
An arrow Il. 1.48, Il. 3.80, Il. 4.94, Il. 8.514, Il. 16.773, Il. 19.59, Il. 23.862, etc.: Od. 1.262, Od. 20.62, Od. 21.423, Od. 22.3, 15, 75, 82, 116, 119, 246.
In pl. ἰά denoting rather vague quantity than plurality: ἔχων ἰά (a quiverful) Il. 20.68.
- 1venom met. δύο δὲ γλαυκῶπες αὐτὸν δαιμόνων βουλαῖσιν ἐθρέψαντο δράκοντες ἀμεμφεῖ ἰῷ μελισσᾶν καδόμενοι i. e. honey O. 6.47
Strong 2447
1. an arrow.
2. rust (Ez 24:6): Ja 5:3 (cf. MM, Exp., xv).
3. poison: fig., Ro 3:13
(Ps 139 (140):3), Ja 3:8.†
te ato a los cuernos de un carnero y al veneno del áspid
- an arrow, Il., Trag.
- Irust, Theogn., Plat.
- IIpoison, as of serpents, Trag.
-
…ἐπόρουσε θεὰ γλαυκῶπις Ἀθήνη · εὗρε δὲ τόν γε ἄνακτα παρʼ ἵπποισιν καὶ ὄχεσφιν ἕλκος ἀναψύχοντα τό μιν βάλε Πάνδαρος ἰῷ. ἱδρὼς γάρ μιν ἔτειρεν ὑπὸ πλατέος τελαμῶνος ἀσπίδος εὐκύκλου · τῷ τείρετο, κάμνε δὲ χεῖρα, ἂν δʼ…
Homer, Iliad
-
…ἐμοί, ὅ τε νῶΐ περ ἀχνυμένω κῆρ θυμοβόρῳ ἔριδι μενεήναμεν εἵνεκα κούρης ; τὴν ὄφελʼ ἐν νήεσσι κατακτάμεν Ἄρτεμις ἰῷ ἤματι τῷ ὅτʼ ἐγὼν ἑλόμην Λυρνησσὸν ὀλέσσας · τώ κʼ οὐ τόσσοι Ἀχαιοὶ ὀδὰξ ἕλον ἄσπετον οὖδας δυσμενέων ὑπὸ χερσὶν…
Homer, Iliad
-
…τάχα δʼ αὐτῷ ἦλθε κακόν, τό οἱ οὔ τις ἐρύκακεν ἱεμένων περ. αὐχένι γάρ οἱ ὄπισθε πολύστονος ἔμπεσεν ἰός · ἤριπε δʼ ἐξ ὀχέων, ὑπερώησαν δέ οἱ ἵπποι κείνʼ ὄχεα κροτέοντες. ἄναξ δʼ ἐνόησε τάχιστα Πουλυδάμας ,…
Homer, Iliad
-
…εἰρύσσατο φάσγανον ὀξὺ χάλκεον, ἀμφοτέρωθεν ἀκαχμένον, ἆλτο δʼ ἐπʼ αὐτῷ σμερδαλέα ἰάχων · ὁ δʼ ἁμαρτῆ δῖος Ὀδυσσεὺς ἰὸν ἀποπροίει, βάλε δὲ στῆθος παρὰ μαζόν, ἐν δέ οἱ ἥπατι πῆξε θοὸν βέλος · ἐκ δʼ ἄρα χειρὸς…
Homer, Odyssey
-
…νόμους καθιππάσασθε κἀκ χερῶν εἵλεσθέ μου. ἐγὼ δʼ ἄτιμος ἁ τάλαινα βαρύκοτος ἐν γᾷ τᾷδε, φεῦ, ἰὸν ἰὸν ἀντιπενθῆ μεθεῖσα καρδίας, σταλαγμὸν χθονὶ ἄφορον · ἐκ δὲ τοῦ λειχὴν ἄφυλλος, ἄτεκνος, ἰὼ δίκα, πέδον…
Aeschylus, Eumenides
-
…θεράπων ἐῢς Ἰδομενῆος. κλήρους δʼ ἐν κυνέῃ χαλκήρεϊ πάλλον ἑλόντες, Τεῦκρος δὲ πρῶτος κλήρῳ λάχεν · αὐτίκα δʼ ἰὸν ἧκεν ἐπικρατέως, οὐδʼ ἠπείλησεν ἄνακτι ἀρνῶν πρωτογόνων ῥέξειν κλειτὴν ἑκατόμβην. ὄρνιθος μὲν ἅμαρτε · μέγηρε γάρ οἱ τό…
Homer, Iliad
-
…καὶ Ἀχαιοὶ ἐπʼ ἀλλήλοισι θορόντες δῄουν, οὐδʼ ἕτεροι μνώοντʼ ὀλοοῖο φόβοιο. πολλὰ δὲ Κεβριόνην ἀμφʼ ὀξέα δοῦρα πεπήγει ἰοί τε πτερόεντες ἀπὸ νευρῆφι θορόντες, πολλὰ δὲ χερμάδια μεγάλʼ ἀσπίδας ἐστυφέλιξαν μαρναμένων ἀμφʼ αὐτόν · ὃ δʼ ἐν στροφάλιγγι…
Homer, Iliad
-
…πόλλʼ ἔρδεσκε κατὰ κλυτὰ φῦλʼ ἀνθρώπων · ὃς τῇ γʼ ἀντιάσειε, φέρεσκέ μιν αἴσιμον ἦμαρ, πρίν γέ οἱ ἰὸν ἐφῆκεν ἄναξ ἑκάεργος Ἀπόλλων καρτερόν · ἣ δʼ ὀδύνῃσιν ἐρεχθομένη χαλεπῇσι κεῖτο μέγʼ ἀσθμαίνουσα κυλινδομένη κατὰ χῶρον. θεσπεσίη δʼ…
NA, Homeric Hymns
-
…ὡς φορβῆς χρείᾳ στίβον ὀγμεύει τῇδε πέλας που. ταύτην γὰρ ἔχειν βιοτῆς αὐτὸν λόγος ἐστὶ φύσιν, θηροβολοῦντα πτηνοῖς ἰοῖς στυγερὸν στυγερῶς, οὐδέ τινʼ αὐτῷ παιῶνα κακῶν ἐπινωμᾶν. οἰκτίρω νιν ἔγωγʼ, ὅπως, μή του κηδομένου βροτῶν…
Sophocles, Philoctetes
-
…παλαιοὺς νόμους καθιππάσασθε κἀκ χερῶν εἵλεσθέ μου. ἐγὼ δʼ ἄτιμος ἁ τάλαινα βαρύκοτος ἐν γᾷ τᾷδε, φεῦ, ἰὸν ἰὸν ἀντιπενθῆ μεθεῖσα καρδίας, σταλαγμὸν χθονὶ ἄφορον · ἐκ δὲ τοῦ λειχὴν ἄφυλλος, ἄτεκνος, ἰὼ δίκα ,…
Aeschylus, Eumenides