τόξον

τόξον, τό,

• bow, Il. 4.124, etc.: freq. in pl. τόξα for sg., τόξʼ ὤμοισιν ἔχων ἀμφηρεφέα τε φαρέτρην 1.45, al., cf. Pi. P. 3.101, S. Ph. 654; sts. in Prose, Heraclit. 51, Hdt. 2.106, PEleph. 5.8 (iii B. C.); ἐτιταίνετο . . τόξα drew the bow, Il. 5.97; also τόξον τιταίνει B. 9.43; τόξον ἕλκετʼ (v.l. εἷλκεν) Il. 11.582; τόξου πῆχυν ἀνέλκειν 13.583; τόξον τείνειν, ἐντείνειν, A. Ag. 364 (anap.), Fr. 83; τ . . . ἐντανύσαι Od. 21.245, cf. Hdt. 2.173; κυκλοτερὲς μέγα τ. ἔτεινε Il. 4.124, cf. E. Ba. 1066; τόξου ῥῦμα (i.e. the Persians, the bow being an oriental weapon), opp. λόγχης ἰσχύς (i.e. the Greeks), A. Pers. 147 (anap.).
• • • 2 τόξῳ by guess, Id. Ch. 1033.
    • 3 bowmanship, archery, τόξων ἐῢ εἰδώς Il. 2.718, al.; τόξοισιν πίσυνος 5.205, cf. 13.716; ἡ τέχνη τῶν τ. Hdt. 1.73; πρὸς τόξου κρίσιν S. Tr. 266; τόξῳ (sc. νικῶν) SIG 1061.10 (Samos, ii B. C.).
  • II in pl. also, bow and arrows, τόξα πεπτεῶτʼ ἄλλυδις ἄλλα Il. 21.502, cf. Hdt. 3.78, S. Ph. 68, al.; sts. in pl. for the arrows only, ib. 652, Pl. Lg. 815a.
  • III metaph., τόξα ἡλίου its rays, E. HF 1090; ἀμπελίνοις τόξοις δαμέντες, of the effects of wine, Pi. Fr. 218; τόξον μερίμνης Trag.Adesp. 354; κότταβος . . ὃν σκοπὸν ἐς λατάγων τόξα καθιστάμεθα for shooting of liquor from the cup, Critias 2.2.
  • IV rainbow, Aeschrio 4, LXX Ge. 9.13, Hsch. s.v. εἴρη.
  • • 2 arch, AP 9.694.
    • 3 curved support, cradle used in amputations, Archig. ap. Orib. 47.13.6; part of a carriage or cart, PPetr. 2p.133, 3p.144 (iii B. C.).

τόξον, τό, der Bogen, von dem man Pfeile, ὀϊστοί, ἰοί schoß ; Hom., der wie Her. häufig den plur. statt des sing. braucht, τόξʼ ὤμοισιν ἔχων, Il. 1.45 ; der Bogen der homerischen Helden ist von Horn, ἐΰξοος 4.105, κερόδετα Eur. Rhes. 33, gebogen, καμπύλον, παλίντονα ; am Ende, κορῶναι, die Sehne, νευρά od. νεῦρα βόεια, angeknüpft ; beim Spannen, τιταίνειν τόξον, Il. 5.97, 8.266, auch ἕλκειν, 11.582, u. ἀνέλκειν, 11.375, 13.583 (s. die Verba), in Prosa gew. τείνειν, ἐντείνειν, auch νευρὰν ἕλκειν, faßte man ihn in der Mitte, πῆχυς, Il. 11.375, u. zog die Sehne an sich, 4.123, so daß der Bogen kreisrund wurde, κυκλοτερής, 4.124 ; ἔπεχε τόξον, Pind. Ol. 2.89 u. oft, wie Tragg., die es ebenfalls im plur. brauchen, so daß es, wie bei Hom. oft, den Bogen mit den Pfeilen bedeutet, obwohl auch τόξα neben ἰοί der Bogen allein ist, Soph. Phil. 702 ; auch die Pfeile, ἐν τοῖς τῶν τόξων βολαῖς καὶ ἀκοντίων, Plat. Legg. VII.815a ; vgl. Eur. Ion 524 ; – τόξων εὖ εἰδώς, der sich gut auf den Bogen versteht, des Bogenschusses kundig, Il. 2.718 ; οἵ ῥα καὶ ἀθανάτοισιν ἐρίζεσκον περὶ τόξων, Od. 8.225 ; – ἡ τέχνη τῶν τόξων, Her. 1.73 ; πρὸς τόξου κρίσιν, Soph. Tr. 265. – Uebh. alles Gebogene, Gewölbte, der Bogen, das Gewölbe, Sp.

τόξον

-ου, τό.

• • 1

    A bow Il. 2.718 (the bow), Il. 4.105, Il. 5.171, Il. 9.559, Il. 11.375, Il. 13.594, etc. : Od. 8.215, 225 (in contests of archery), Od. 11.607, Od. 12.84, Od. 21.3, Od. 22.71, etc.

  • 2

    App., skill in archery : πάνδαρος, ᾧ καὶ τ. Ἀπόλλων αὐτὸς ἔδωκεν Il. 2.827 (cf. Il. 4.105 sqq., where the making of his bow in described). Cf. Il. 15.441.

  • 3

    In pl. of a single bow : τόξʼ ὤμοισιν ἔχων Il. 1.45, τόξοισιν πίσυνος (in my bow) Il. 5.205. Cf. Il. 3.17, Il. 5.97, Il. 6.322, Il. 8.266, 370, etc. : Od. 10.262, Od. 21.90, 259, 264, 349, etc.

  • 4

    Applied in pl. to arrows : τόξων ἀϊκάς Il. 15.709.

    To the whole archery equipment, bow, quiver and arrows : ἀπʼ ὤμων αἴνυτο τόξα . . . ἔκπιπτον δʼ ὀϊστοί Il. 21.490, συναίνυτο τόξα πεπτεῶτʼ ἄλλυδις ἄλλα 502. Cf. Il. 21.496, 504.

τόξον (-ου, -ῳ, -ον; -ων, -οις(ι), -οισιν.) s.,

• 1bow: pl., arrows ἀργυρέῳ τόξῳ πολεμίζων Φοῖβος O. 9.32 χρυσέοις τόξοισιν ὑπʼ Ἀρτέμιδος P. 3.10 ἐν πολέμῳ τόξοις ἀπὸ ψυχὰν λιπὼν P. 3.101 δμᾶθεν δὲ κεραυνῷ τόξοισί τʼ Ἀπόλλωνος P. 8.18 ἔλπομαι μέγα εἰπὼν σκοποῦ ἄντα τυχεῖν ὥτʼ ἀπὸ τόξου ἱείς N. 6.28 and so met. of the arrows of song, ἔπεχε νῦν σκοπῷ τόξον, ἄγε θυμέ O. 2.89 ἑκαταβόλων Μοισᾶν ἀπὸ τόξων O. 9.5 of wine, ἀέξονται φρένας ἀμπελίνοις τόξοις δαμέντες fr. 124. 11.

τόξον (root τυκ, τυχεῖν), pl. τόξα: bow, freq. the pl. for the sing., as the weapon was made of two horns joined by a centre-piece, see Il. 4.105-111. The bow was strung by slipping the loop at one end of the string (νευρή) over the curved tip (κορώνη) at the end of the bow, see cut No. 34. For the way of shooting, see cuts Nos. 63, 89, 90, 104; and for the bow - case, Nos. 24, 124. The archer was regarded as an inferior sort of warrior, Il. 11.385.—For the art, archery, Il. 2.718, cf. 827.

τόξον, ου, τό, τυγχάνω

• • Ia bow, Hom.; often in pl., because the ancient bow was of two pieces of horn joined by the πῆχυς in the middle; τόξα τιταίνειν or ἕλκειν to draw the bow, Il.:—as the bow was specially the Oriental weapon, τόξου ῥῦμα meant the Persians, opp. to λόγχης ἰσχύς (the Greek spearmen), Aesch.: —metaph., τόξῳ by guess, Aesch.
  • IIin pl. also, bow and arrows, Hom., Hdt., etc.
  • IIImetaph., τόξα ἡλίου its rays, Eur.