ἱερουργέω
ἱερουργέω, to perform sacred rites
ἱερουργ-έω,
- perform sacred rites, IG 1(2).4.4, 8, Ph. 2.94, etc.
- II c. acc., ἱ. τὴν κλίνην, Lat. lectisternium facere, CIG (add.) 4528 (Lebanon); ἱ. ζῷα sacrifice them, gloss on σφάξαι, Ammon. Diff. p.127 V.; ἱ. τὸ εὐαγγέλιον minister the gospel, Ep.Rom. 15.16; τὸν νόμον v.l. in LXX 4 Ma. 7.8:—Med., ἱερουργίας ἱερουργεῖσθαι Plu. Alex. 31:—Pass., τὰ ἱερουργηθέντα victims offered, Hdn. 5.5.9, cf. Palaeph. 51; -ούμεναι τελεταί celebrated, Iamb. VP 3.14; ἱερουργούμενοι βωμοί consecrated, Porph. Marc. 18.
ἱερουργέω-ῶ :
1 remplir des fonctions sacrées, accomplir un sacrifice, Phil. 2, 94 ||
2 tr. s’occuper du soin de, en parl. des choses du culte, acc. NT. Rom. 15, 16 ; au pass. ἱερὰ ἱερουργεῖται, Luc. Pseud. 12, le sacrifice s’accomplit ; τὰ ἱερουργηθέντα, Hdn 5, 5, 20, sacrifice offert ||
Moy. célébrer une cérémonie religieuse, Plut. Alex. 31.
Étym. ἱερουργός.
ἱερουργέω, heiligen Dienst verrichten, bes. opfern, NT u. Sp., wie Hdn. 5.6.1 ; auch im med., s. ἱερουργία.
Strong 2418
**†
to perform sacred rites; c. acc., to minister in priestly service (minister in sacrifice, R, mg.), τὸ εὐαγγέλιον, Ro 15:16.†
ἱερουργέω,
fut. -ήσω
from ἱερουργός
- to perform sacred rites: c. acc., ἱερ. τὸ εὐαγγέλιον to minister the gospel, NTest.; so in Mid., ἱερουργίας ἱερουργεῖσθαι Plut.