ἱερότροχος
ἱερότροχος, sacred
ἱερό-τροχος, ον, ἅρμα ἱ.
- sacred car, Orph. H. 14.2.
ἱερό·τροχος, ος, ον, aux roues sacrées, en parl. d’un char au service d’une déesse, Orph. H. 13, 2.
Étym. ἱ. τροχός.