ἱππαλίδας
ἱππαλίδας, ου (ὁ) [ᾰιᾱ] habile cavalier (cf. δραπετίδας de δραπέτης); sel. d’autres, fils d’Hippalos, ép. de Castor, Thcr. Idyl. 24, 127.
Étym. ἵππος.
ἱππαλίδας, ὁ, poet. = ἱππεύς, Theocr. 24.127, vgl. δραπετίδης der Form nach. Andere erklären es als ein Patronymikum.
ἱππαλίδας
ἱππᾰλίδας, ου,
poet. lengthd. form for ἱππεύς, Theocr.