Ἱππομέδων
Ἱππομέδων, horse-ruler
Ἱππο-μέδων, οντος, ὁ,
- horse-ruler, as a pr. n., A., etc. [In Th. 488, with the 2nd syll. long, metri gr.]
Ἱππο·μέδων, οντος (ὁ) Hippomédon, h. Eschl. Sept. 488 ; Eur. Suppl. 881, etc.
Étym. ἵ. μέδομαι.