ἱππόμητις
ἱππόμητις, skilled in horses
ἱππό-μητις, ὁ, ἡ,
- skilled in horses or in riding, Pi. I. 7(6).12.
ἱππό·μητις, ιος (ὁ, ἡ) habile à manier les chevaux, Pd. I. 7, 13.
Étym. ἵ. μῆτις.
ἱππόμητις, ιος, pferdekundig, reisig, Ἰόλαος Pind. I. fl, 9.
ἱππόμητις
- 1skilled with horses Ἰόλαον ἱππόμητιν (παρόσον ἡνιόχησεν Ἡρακλεῖ. Σ.) I. 7.9