ἱππονώμας
ἱππονώμας, guiding or keeping horses
ἱππο-νώμας, ου, ὁ,
- guiding or keeping horses, S. Aj. 232 (lyr., Pors. for ἱππονόμους), E. Hipp. 1399, Ar. Nu. 571 (lyr.).
ἱππο·νώμας, ου (ὁ) [ᾱ] conducteur de chevaux, Eur. Hipp. 1399 ; Ar. Nub. 571 ; adj. Soph. Aj. 231, conj. (ἱππονόμος vulg.).
Étym. ἵ. νωμάω.
ἱππονώμας, ὁ, Rosselenker ; Eur. Hipp. 1399 ; Helios, Ar. Nub. 571.
ἱππονώμας
ἱππο-νώμας, ου,
νωμάω
- guiding or keeping horses, Soph., Eur.