ἱππομάραθρον Save Bailly 2024 Pape ἱππο·μάραθρον, ου (τὸ) [ᾰᾰ] grande espèce de fenouil, fenouil sauvage, plante, Th. H.P. 6, 1, 4. Étym. ἵ. μάραθρον. ἱππομάραθρον, τό, großer, wilder Fenchel, Sp.