ὀμφακίτης
ὀμφακίτης, unripe
ὀμφᾰκ-ίτης [ῑ] (sc. οἶνος), ὁ,
- = ὀμφακίας, Dsc. 5.6; epith. of Dionysus, Ael. VH 3.41; λίθος, name of a green stone, prob. for ὀμφατίτης in Gal. 12.207:—fem. ὀμφᾰκ-ῖτις, ιδος, as Adj., unripe, ἐλαίη Hp. Mul. 2.195: as Subst., Aleppo gall, gall of Quercus infectoria, Dsc. 1.107, Gal. 8.114.
ὀμφακίτης, ου [ᾰῑ] adj. m.
1 le dieu du raisin vert (Bacchus) El. V.H. 3, 41 ||
2 fait avec du raisin vert, Diosc. 5, 12.
Étym. ὄμφαξ.
ὀμφακίτης, ὁ, = ὀμφάκινος, οἶνος, Diosc.