ὀμφαλοτόμος Save Bailly 2024 Pape ὀμφαλο·τόμος, ος, ον [ᾰ] qui coupe le cordon ombilical, particul. au fém. sage-femme, Sophr. (Ath. 324e). Étym. ὀμφαλός, τέμνω. ὀμφαλοτόμος, = ὀμφαλητόμος, τριγόλας, Sophron. bei Ath. VII.324e.