ὀνίνημι
ὀνίνημι, to profit, benefit, help, assist
- I Act., profit, benefit, help, and sts. gratify, delight, abs., βουλὴν . . ὑποθησόμεθʼ ἥτις ὀνήσει Il. 8.36, cf. Hes. Th. 429, E. Med. 533, etc.: with neut. Adj. or Adv., ὀ. παῦρα h.Merc. 577; σμικρὰ ὀνήσει πόλιν E. Heracl. 705 (anap.), cf. Pl. Phlb. 58c; μᾶλλον Simon. 55, Aret. CA 1.4: c. acc. pers., Il. 5.205, 7.172, Orac. ap. Hdt. 7.141, E. Hipp. 314, Ar. Lys. 1033, etc.: with neut. Adj., ἄνδρας μέγα σίνεται ἠδʼ ὀνίνησι Il. 24.45, cf. 9.509, v.l. in X. An. 3.1.38, etc.; πολλὰ ὀ. τινά Od. 14.67; τοσόνδε E. Tr. 933; εἴ ποτε δή τι Il. 1.395: c. dat. modi, εἴ ποτε δή σε ὄνησα ἢ ἔπει ἢ ἔργῳ ib. 503: c. part., Ξενοφῶντα ὠνήσατε οὐχ ἑλόμενοι by not electing him, X. An. 6.1.32, cf. Pl. Smp. 193d, Hp.Ma. 301c; ὡς ὤνησας ὅτι ἀπεκρίνω Id. Ap. 27c: c. dupl. acc., σὲ δὲ τοῦτό γε γῆρας ὀνήσει this benefit at least will thine old age bestow on thee, Od. 23.24; also οὐδεμίαν ὤνησε κάλλος εἰς πόσιν ξυνάορον helped her in her relations with . ., E. Fr. 909.1.
- II Med., have profit or advantage, enjoy help or support, have enjoyment or delight, Il. 6.260, 7.173, Od. 14.415, E. Hipp. 517, etc.: c. part., have benefit from being or doing so and so, Thgn. 1380, Pl. Ap. 30c, R. 380b, Men. 84c, etc.: but most freq. c. gen., have advantage from . ., have delight or enjoyment of . ., δαιτὸς ὄνησο Od. 19.68; λέκτρων -ήσομαι E. Med. 1348; πρὶν σφῷν ὄνασθαι ib. 1025, cf. Alc. 335: freq. with neut. Adj. added, τί σευ ἄλλος ὀνήσεται; what good will others have of thee, i. e. what good will you have done them? Il. 16.31; τοσόνδʼ ὀνήσῃ τῶν ἐμῶν . . πορθμῶν S. Tr. 570, etc.; so ὄνασθαί τι ἀπό τινος Pl. R. 528a; also ὀ. τοῦτο ὅτι . . Luc. DMort. 25[12].2: also with an ironical sense, ὄναιο μέντἄν, εἴ τις ἐκπλύνειέ σε youʼd be the better of it, if one were to wash you clean, Ar. Pl. 1062; ἁλσὶν διασμηχθεὶς ὄναιτʼ ἂν οὑτοσί heʼd be very nice if he were rubbed down with salt, Id. Nu. 1237; so ὠνάθην μεγάλως ὅτι . . lucky for me that . ., Theoc. 15.55; ὤνησο, διότι μὴ ὁ Ζεὺς ἐπήκουσέ σου Luc. Prom. 20.
- 2 aor. opt. ὀναίμην, αιο, αιτο, in protestations, wishes, etc., ὄναιο mayst thou have profit, i.e. bless thee . ., E. Or. 1677, etc.: and c. gen., ὄναιο τῶν φρενῶν bless thee for . ., Id. IA 1359; ὄναισθε μύθων Id. IT 1078, cf. Hel. 1418; οὕτως ὀναίμην τῶν τέκνων so may I have profit of them, in a parenthesis, Ar. Th. 469; οὕτως ὄναισθε τούτων D. 28.20; ὄναιντο βίου Simon. 128; μή νυν ὀναίμην, ἀλλʼ . . ὀλοίμην may I not see good, but die, S. OT 644; ὄναιο τοῦ γενναίου χάριν bless thee for thy noble spirit, Id. OC 1042.
- 3 aor. part. ὀνήμενος, of those to whom (or of whom) one says ὄναιο (ὄναιτο), blessed, ἐσθλός μοι δοκεῖ εἶναι, ὀνήμενος Od. 2.33: for this sense of a part. cf. ἐπίτριπτος, οὐλόμενος.
1. act. bevoordelen, helpen, plezier doen, met acc.:
2. med.-pass. voordeel hebben, profiteren, genieten:
1) Act. nützen, helfen, fördern, Vorteil bringen, teils absolut, βουλὴν δʼ Ἀργείοις ὑποθησόμεθʼ, ἥτις ὀνήσει, Il. 8.36, 467, Hes. Th. 429, 436, teils c. accus. der Person oder Sache, der genützt oder die gefördert wird, οὗτος γὰρ δὴ Ἀχαιοὺς ὀνήσει, Il. 16.172 ; εἴποτε δή σε μετʼ ἀθανάτοισιν ὄνησα, ἢ ἔπει ἢ ἔργῳ, 1.503, vgl. 395, 5.205, 7.172, öfter ; σὲ δὲ τοῦτό γε γῆρας ὀνήσει, Od. 23.24, hierin wenigstens wird dein Alter dir nützen ; vgl. ἐμὲ πόλλʼ ὤνησεν ἄναξ, 14.67 ; Ggstz von σίνεσθαι, αἰδώς, ἥτʼ ἄνδρας μέγα σίνεται ἠδʼ ὀνίνησιν, Il. 24.45, die einzige Stelle, in welcher bei Hom. das praes. vorkommt ; οὑμὸς γάμος ὤνησεν Ἑλλάδα, Eur. Troad. 933 ; Andr. 1005 ; τὸ σὲ τέκνα τʼ ὀνήσει, Her. 7.141, im Orak.; Ξενοφῶντα ὠνήσατε οὐχ ἑλόμενοι, Xen. An. 5.9.32 ; ὀνῆσαί τι τοὺς οἴκοι, 5.6.20, vgl. 3.1.38, οἶμαι ἂν ὑμᾶς μέγα ὀνῆσαι τὸ στράτευμα, ich glaube, ihr würdet dem Heere großen Vorteil verschaffen ; σὺ ἡμᾶς ὀνίνης ἀεὶ νουθετῶν, du nützest uns durch deine fortwährenden Ermahnungen, Plat. Hipp. mai. 301c ; τί μέγα τὴν πόλιν ὀνίνησιν, Plat. Legg. I.641b ; Sp., οὐ πολύ σε ὀνήσει ἡ ἀθανασία, Luc. D.D. 13.2.
2) Med. ὀνίναμαι, impf. ὠνινάμην, Plat. Rep. II.380b, fut. ὀνήσομαι, aor. ὠνήμην, ὤνησο, so Hom. immer u. eigtl. ion., att. aber ὠνάμην, obwohl auch, bes. früher, Att. ὠνήμην vorzogen, Xen. auch ὠνήθην, An. 5.5.2, vgl. Lobeck Phryn. 12, 13, perf. ὤνημαι, Liban. ep. 738, – Nutzen, Vorteil haben, Hilfe, Unterstützung finden ; absolut, ἔπειτα δέ κʼ αὐτὸς ὀνήσεαι, Il. 6.260 ; καὶ δʼ αὐτὸς ὃν θυμὸν ὀνήσεται, selbst in seinem Herzen Vorteil davon haben, 7.173, vgl. Od. 14.415 ; oft c. gen., Nutzen, Genuß von Etwas haben, δαιτὸς ὄνησο, genieße des Mahles, sei zufrieden damit, Od. 19.68 ; τί σευ ἄλλος ὀνήσεται ; was soll ein Anderer Vorteil von dir haben, deiner froh werden ? Il. 16.31 ; τοσόνδʼ ὀνήσει τῶν ἐμῶν πορθμῶν, Soph. Tr. 567 ; πρὶν σφῶν ὄνασθαι, Eur. Med. 1025 ; σοῦ οὐκ ὠνήμεθα, Alc. 336 ; das partic. Od. 2.33 ἐσθλός μοι δοκεῖ εἶναι, ὀνήμενος wird durch ein zu ergänzendes εἴη erklärt, ἠθικῶς nach den Schol. ausgesprochen, wie macte, er scheint mir ein wackerer zu sein, habe er dessen Gewinn, gehe es ihm wohl ; vgl. ὄναιο Θησεῦ, Soph. O.C. 1046 ; im Ggstz von ὀλοίμην, μὴ νῦν ὀναίμην, O.R. 644, möge mir keine Freude zu Teil werden, ich will verwünscht sein ; ὄναιο, Eur. Or. 1677 ; I.A. 1008 ; οὕτως ὀναίμην τῶν τέκνων, Ar. Thesm. 469, so wahr ich Freude an meinen Kindern zu erleben wünsche ; auch Folgde, ὀναίμην Luc. Cont. 2, ὄναιο τῆς εὐκλείας Pseudol. 22 ; auch ironisch, ὄναιο μέντἂν εἴ τις ἐκπλύνειέ σε, es würde dir heilsam sein, wenn Einer dich auswaschen wollte, Ar. Plut. 1053 ; ἁλσὶν διασμηχθεὶς ὄναιτʼ ἂν οὑτοσί, Nub. 1237 ; ὤνησο, διότι, es war dein Glück, daß, Luc. Prom. 20 ; ὠνάθην μεγάλως, ὅτι, Theocr. 15.53 ; – Xen. vrbdt οἱ στρατηγοὶ ἔχρῃζον τὴν στρατιὰν ὀνηθῆναί τι, An. 5.5.2 (vgl. das activ.); οἱ δὲ ὠνίναντο κολαζόμενοι, Plat. Rep. II.380b ; auch εἴ τίς τι δύναιτο ἀπʼ αὐτῶν ὄνασθαι, VII.528, wie Charm. 175e ; ὀνήσεσθαι im Ggstz von βλαβήσεσθαι, Alc.I, 120d ; Sp.
3 sing. fut. ὀνήσει Il. 7.172, Il. 8.36, 467: Od. 23.24.
Infin. ὀνήσειν Il. 5.205.
Aor. ὄνησα Il. 1.503.
2 sing ὤνησας Il. 1.395.
3 sing. ὤνησε Od. 14.67.
3 pl. ὤνησαν Il. 9.509.
Mid. 2 sing. fut. ὀνήσεαι Il. 6.260.
3 pl. ὀνήσεται Il. 7.173, Il. 16.31.
1 pl. ὀνησόμεθα Od. 14.415.
Aor. imp. ὄνησο Od. 19.68.
Pple. ὀνήμενος Od. 2.33.
(ἀπ-)
- 1
To be of service to, confer benefit upon, benefit, profit, help: Ἀχαιούς Il. 7.172. Cf. Il. 1.395, 503, Il. 5.205, Il. 9.509, Il. 24.45: σὲ τοῦτό γε γῆρας ὀνήσει (will benefit you so far, you may thank your years for that) Od. 23.24. Cf. Od. 14.67.
Without expressed object: βουλήν, ἥ τις ὀνήσει Il. 8.36= 467.
- 2
In mid., to get good, benefit, profit, help or enjoyment from something, be the better for it: καὐτὸς ὀνήσεαι Il. 6.260. Cf. Il. 7.173: πρὸς δʼ αὐτοὶ ὀνησόμεθα (will get some enjoyment for ourselves) Od. 14.415.
With genit. of that from which good is derived: τί σευ ἄλλος ὀνήσεται; Il. 16.31: δαιτὸς ὄνησο (make the best of it, be thankful for what you have got) Od. 19.68.
In aor. pple., blessed (cf. οὐλόμενος): ἐσθλός μοι δοκεῖ εἶναι, ὀνήμενος Od. 2.33.
- 1
- IAct. to profit, benefit, help, assist, and, like Lat. juvo, to gratify, delight; absol. and c. acc. pers., Il., etc.; πολλὰ ὀν. τινα Od.; ὡς ὤνησας ὅτι ἀπεκρίνω how you pleased me by answering, Plat.
- IIMid. to have profit or advantage, derive benefit, have enjoyment or delight, Hom., etc.; c. gen. to have advantage from, have enjoyment of, δαιτὸς ὄνησο Od.; τί σευ ἄλλος ὀνήσεται; what good will others have of thee, i. e. what good will you have done them? Il.; so, ὄνασθαί τι ἀπό τινος Plat.
- 2aor.2 part. ὀνήμενος, felix, ἐσθλός μοι δοκεῖ εἶναι, ὀνήμενος he seems to me noble, favoured by the gods, Od.
- 3aor. opt. ὀναίμην, αιο, αιτο, in protestations and wishes, ὄναιο, Lat. sis felix! Eur., etc.; and c. gen., ὄναιο τῶν φρενῶν bless thee for thy good sense, Eur.; μὴ νῦν ὀναίμην may I not thrive (where βίου must be supplied), Soph.:—also in ironical sense, ὄναιο μέν τἄν youʼd be the better of it! Ar.; ἁλσὶν διασμηχθεὶς ὄναιτʼ ἂν οὑτοσί heʼd be very nice if he were rubbed down with salt, Ar.
-
…γε ἀπόκριναι · ἔσθʼ ὅστις δαιμόνια μὲν νομίζει πράγματʼ εἶναι, δαίμονας δὲ οὐ νομίζει ; οὐκ ἔστιν. ὡς ὤνησας ὅτι μόγις ἀπεκρίνω ὑπὸ τουτωνὶ ἀναγκαζόμενος. οὐκοῦν δαιμόνια μὲν φῄς με καὶ νομίζειν καὶ διδάσκειν, εἴτʼ οὖν καινὰ…
Plato, Apology
-
…ἡμῶν προβιβάσαι εἰς ἀρετήν, ἀγαπητόν. ὧν δὴ ἐγὼ οἶμαι εἷς εἶναι, καὶ διαφερόντως ἂν τῶν ἄλλων ἀνθρώπων ὀνῆσαί τινα πρὸς τὸ καλὸν καὶ ἀγαθὸν γενέσθαι, καὶ ἀξίως τοῦ μισθοῦ ὃν πράττομαι καὶ ἔτι πλείονος, ὥστε καὶ…
Plato, Protagoras
-
…οἷς ἐδεήθην ὑμῶν, μὴ θορυβεῖν ἐφʼ οἷς ἂν λέγω ἀλλʼ ἀκούειν · καὶ γάρ, ὡς ἐγὼ οἶμαι, ὀνήσεσθε ἀκούοντες. μέλλω γὰρ οὖν ἄττα ὑμῖν ἐρεῖν καὶ ἄλλα ἐφʼ οἷς ἴσως βοήσεσθε · ἀλλὰ μηδαμῶς ποιεῖτε τοῦτο .…
Plato, Apology
-
…; οὐδαμῶς. ἀλλὰ μετʼ ἐκείνου ἄρʼ ἡμῖν βιωτὸν διεφθαρμένου, ᾧ τὸ ἄδικον μὲν λωβᾶται, τὸ δὲ δίκαιον ὀνίνησιν ; ἢ φαυλότερον ἡγούμεθα εἶναι τοῦ σώματος ἐκεῖνο, ὅτι ποτʼ ἐστὶ τῶν ἡμετέρων, περὶ ὃ ἥ τε ἀδικία…
Plato, Crito
-
…. τοῖς δʼ αὖτις μετέειπε Γερήνιος ἱππότα Νέστωρ · κλήρῳ νῦν πεπάλασθε διαμπερὲς ὅς κε λάχῃσιν · οὗτος γὰρ δὴ ὀνήσει ἐϋκνήμιδας Ἀχαιούς, καὶ δʼ αὐτὸς ὃν θυμὸν ὀνήσεται αἴ κε φύγῃσι δηΐου ἐκ πολέμοιο καὶ αἰνῆς δηϊοτῆτος. ὣς…
Homer, Iliad
-
…θεὸς δʼ ἐπὶ ἔργον ἀέξῃ, ὡς καὶ ἐμοὶ τόδε ἔργον ἀέξεται, ᾧ ἐπιμίμνω. τῷ κέ με πόλλʼ ὤνησεν ἄναξ, εἰ αὐτόθʼ ἐγήρα · ἀλλʼ ὄλεθʼ ὡς ὤφελλʼ Ἑλένης ἀπὸ φῦλον ὀλέσθαι πρόχνυ, ἐπεὶ πολλῶν ἀνδρῶν ὑπὸ…
Homer, Odyssey
-
…κλήρῳ νῦν πεπάλασθε διαμπερὲς ὅς κε λάχῃσιν · οὗτος γὰρ δὴ ὀνήσει ἐϋκνήμιδας Ἀχαιούς, καὶ δʼ αὐτὸς ὃν θυμὸν ὀνήσεται αἴ κε φύγῃσι δηΐου ἐκ πολέμοιο καὶ αἰνῆς δηϊοτῆτος. ὣς ἔφαθʼ, οἳ δὲ κλῆρον ἐσημήναντο ἕκαστος, ἐν…
Homer, Iliad
-
…οἶτον ἀναπλήσαντες ὄλωνται. ἀλλʼ ἤτοι πολέμου μὲν ἀφεξόμεθʼ, εἰ σὺ κελεύεις · βουλὴν δʼ Ἀργείοις ὑποθησόμεθʼ ἥ τις ὀνήσει, ὡς μὴ πάντες ὄλωνται ὀδυσσαμένοιο τεοῖο. τὴν δʼ ἀπαμειβόμενος προσέφη νεφεληγερέτα Ζεύς · ἠοῦς δὴ καὶ μᾶλλον ὑπερμενέα…
Homer, Iliad
-
…ὁ οἷς ἑτάροισιν ἐκέκλετο δῖος ὑφορβός · ἄξεθʼ ὑῶν τὸν ἄριστον, ἵνα ξείνῳ ἱερεύσω τηλεδαπῷ · πρὸς δʼ αὐτοὶ ὀνησόμεθʼ, οἵ περ ὀϊζὺν δὴν ἔχομεν πάσχοντες ὑῶν ἕνεκʼ ἀργιοδόντων · ἄλλοι δʼ ἡμέτερον κάματον νήποινον ἔδουσιν. ὣς ἄρα…
Homer, Odyssey
-
…εἴποι, ὅτε πρότερός γε πύθοιτο ; ἦέ τι δήμιον ἄλλο πιφαύσκεται ἠδʼ ἀγορεύει ; ἐσθλός μοι δοκεῖ εἶναι, ὀνήμενος. εἴθε οἱ αὐτῷ Ζεὺς ἀγαθὸν τελέσειεν, ὅτι φρεσὶν ᾗσι μενοινᾷ. ὣς φάτο, χαῖρε δὲ φήμῃ Ὀδυσσῆος…
Homer, Odyssey