ὀξύδουπος
ὀξύδουπος, sharp-sounding
ὀξύ-δουπος, ον,
- sharp-sounding, κύμβαλα AP 6.94 (Phil.).
ὀξύ·δουπος, ος, ον [ῠ] au bruit aigu, Anth. 6, 94.
Étym. ὀ. δοῦπος.
ὀξύδουπος, mit scharfem, durchdringendem Tone, κύμβαλα, Philp. 6 (VI.94).
ὀξύδουπος
ὀξύ-δουπος, ον,
- sharp-sounding, Anth.