ὀξύγλυκυς
ὀξύγλυκυς, sour-sweet
ὀξύ-γλῠκυς, εια, υ,
- sour-sweet, ῥόα A. Fr. 363; ὁ τῆς ὀξυγλύκεος ῥοιᾶς χυλός (prob. a special variety) Orib. Fr. 53.
ὀξύ·γλυκυς, εια, υ [ῠκ] à la fois acide et doux, Eschl. fr. 328 ; ποτόν, Hpc. 840h, boisson faite de vinaigre et de miel ; τὸ ὀξύγλυκυ, Hpc. 652, 23, etc. m. sign.
Étym. ὀ. γλυκύς.
ὀξύγλυκυς, εια, ύ, sauersüß, ὀξυγλύκειάν τἆρα χοκκιεῖς ῥόαν, Aesch. frg. 329.