ὀξυηκοΐα
ὀξυηκοΐα, a sharp, quick ear
ὀξυ-ηκοΐα, Dor. ὀξυ-ᾱκοΐα, ἡ,
- a sharp, quick ear, Hippod. ap. Stob. 4.39.26, Metop. ib. 3.1.115, Plu. Aud.poet. 2.34c, Alex.Aphr. in Top. 327.14, interpol. in Poll. 2.82.
ὀξυηκοΐα, dor. ὀξυακοΐα, ας (ἡ) [ᾱκ] finesse de l’ouïe, Métop. et Hippodam. (Stob. Fl. 1, 64 ; 103, 26).
Étym. ὀξυήκοος.
ὀξυηκοΐα, ἡ, scharfes, seines Gehör, Sp. – Vgl. auch ὀξυκοΐα.