ὀξύφθογγος
ὀξῠ-φθογγος, ον,
- = ὀξύφωνος, Ath. 14.633f, AP 6.51.
ὀξύ·φθογγος, ος, ον, au son aigu, Ath. 633f ; Anth. 6, 51.
Étym. ὀ. φθέγγω.
ὀξύφθογγος, scharf, hell tönend ; μουσικὸν ὄργανον, Ath. XIV.633e ; κύμβαλα, Ep.adesp. 174 (VI.51).
ὀξύφθογγος
ὀξύ-φθογγος, ον,
= ὀξύφωνος, Anth.