ὀξύστομος
ὀξύστομος, sharp-toothed, sharp-fanged
ὀξύ-στομος, ον,
- sharp-beaked, of gryphons, A. Pr. 803; of Ioʼs gadfly, ib. 674; of a gnat, Ar. Av. 244 (lyr.).
- 2 of a sword, sharp-edged, E. Supp. 1206; of a cupping instrument, sharp-rimmed, Antyll. ap. Orib. 7.16.15.
ὀξύ·στομος, ος, ον :
I (au sens de aigu) :
1 au bec aigu, Eschl. Pr. 803, etc. ||
2 à l’aiguillon acéré, Ar. Av. 244 ||
II (au sens de tranchant) au tranchant aiguisé, Eur. Suppl. 1206.
Étym. ὀ. στόμα.
1. met scherpe mond, met scherpe beet:
2. met scherpe punt:
ὀξύστομος, mit spitzem, scharfem Schnabel ; γρύπας Aesch. Prom. 805 ; μύωψ 667, wie ἐμπίς Ar. Av. 244 ; auch μάχαιρα, mit scharfer Schneide, Eur. Suppl. 1205.
ὀξύστομος
ὀξύ-στομος, ον,
στόμα
- sharp-toothed, sharp-fanged, Aesch.; of a gnat, Ar.:—of a sword, sharp-edged, Eur.