ὀρθοστάδην
ὀρθοστάδην, standing upright
ὀρθο-στάδην [ᾰ], Adv., (ἵστημι)
- standing upright, A. Pr. 32, Luc. Anach. 3, etc.; of invalids not obliged to keep their bed, Hp. Epid. 1.1, 5; ὀ. καθεύδειν, of elephants, Ael. NA 4.31.
ὀρθο·στάδην [ᾰ] adv. en se tenant droit, debout, Eschl. Pr. 32 ; El. N.A. 4, 31 ; particul. en parl. de malades qui ne gardent pas le lit, p. opp. à κατακείμενος, Hpc. 938e, etc.
Étym. ὀ. ἵστημι, -δην.
ὀρθοστάδην, geradestehend, aufrecht ; Aesch. Prom. 32 ; Luc. gymnas. 3, Conviv. 13 ; καθεύδειν, Ael. H.A. 4.31.
ὀρθοστάδην
- standing upright, Aesch.