ὀρτυγοκόπος
ὀρτυγοκόπος, a quail-striker
ὀρτῠγοκόπ-ος, ον, = foreg. [ὀρτυγοκοπικός], Pl.Com. 108, cf. Sch. Ar. Av. 1297.
ὀρτυγο·κόπος, ου (ὁ) [ῠ] qui s’amuse à battre des cailles, d’où jeune désœuvré, Plat. com. (Ath. 506d) (v. ὀρτυγοκοπέω).
Étym. ὄρτυξ, κόπτω.
ὀρτυγοκόπος, ὁ, der Wachtelschläger, der das Spiel des Wachtelschlagens spielt, Ath. XI.506c, vgl. Schol. Ar. Av. 1297.
ὀρτυγοκόπος
ὀρτῠγο-κόπος, ον,
κόπτω
- a quail-striker.