ὄρτυξ
ὄρτυξ, the quail
ὄρτυξ, ῠγος, ὁ (also ἡ, Lyc. 401: gen. ῠκος Philem. 245),
- quail, Coturnix vulgaris, Epich. 45, Hdt. 2.77, Pl. Ly. 211e, Ar. Av. 707, 1298, etc.; for its migratory habits, v. Arist. HA 597a23, b5.
- II = στελεφοῦρος, Thphr. HP 7.11.2. (γόρτυξ (i. e. ϝόρτυξ) · ὄρτυξ, Hsch.; cf. Skt. vártikā, vartakas.)
ὄρτυξ, υγος (ὁ) [ῠγ]
1 caille, Hdt. 2, 77 ; Xén. Mem. 2, 1, 4 ; Plat. Lys. 211e ; Ar. Av. 707, etc. ; p. anal. au fém. en parl. d’une femme, Lyc. 401 ||
2 plantain (d’ord. στελεφοῦρος) plante, Th. H.P. 7, 11, 2.
Étym. cf. sscr. vartikà, ûrtikâ, m. sign.
ὄρτυξ, υγος, ὁ, die Wachtel ; Her. 2.77 ; Ar. Av. 707, Pax 768 ; Plat. Lys. 211e ; Xen. Mem. 2.1.4 ; vgl. Ath. IX c. 47. – Auch ein Kraut, sonst στελεφοῦρος, Theophr.
λαβὼν τῇ πρώτῃ ἡμέρᾳ ἀπόπνιξον ζῷα ζʹ, ἕνα ἀλε[κτ]ρυόνα, ὄρτυγα, βασίλισκον
toma el primer día siete animales y estrangúlalos, un gallo, una codorniz, un reyezuelo
ὄρτυξ, ῠγος,
- the quail, Lat. coturnix, Hdt., etc.