ὀρτάλιχος

ὀρτᾰλ-ῐχος, ὁ,

• Dim. of ὀρταλίς, chick, Theoc. 13.12; Boeot. for ἀλεκτρυών, acc. to Stratt. 47.4, cf. Ar. Ach. 871 et Sch.
• • • 2 generally, young bird, A. Ag. 54 (anap.); ὄρνιθες δροσερῶν μητέρες ὀρταλίχων AP 5.291 (Agath.); ὀ. χελιδόσι Opp. H. 5.579; young animal, S. Fr. 793 (anap.).

ὀρτάλιχος, ὁ, = ὀρταλίς ; Aesch. Ag. 54 ; Ar. Av. 836, die Küchlein, wo der Schol. bemerkt, daß böotisch so die Hähne hießen ; vgl. Strattis bei Ath. XIV.622a ; Theocr. 13.12 ; Nic. Al. 165 u. a. sp.D., wie Archi. 26 (IX.346).

ὀρτάλιχος ὀρτάλῐχος (ᾰ), ὁ,

• a chick, chicken, Ar., Theocr.:— generally, a young bird, Aesch. Boeot. word.