ὀρτύγιον
ὀρτύγιον [ῠ], τό,
- Dim. of ὄρτυξ, Eup. 214; ὀρτυγίου ψυχὴν ἔχων Antiph. 5.
ὀρτύγιον, ου (τὸ) [ῠ] petite caille, Eup. et Antiph. (Com. fr. 2, 512 ; 3, 4).
Étym. dim. d’ὄρτυξ.
ὀρτύγιον, τό, dim. von ὄρτυξ, Antiphan. agroec. frg. 3, wie Eupolis bei Ath. IX.392e.
γράψον εἰς βύσσινον ῥάκος αἵματι ὀρτυγίου θεὸν ῾E[ρ]μῆν
pinta en una tira de lino, con sangre de codorniz, un dios Hermes