ὀρόγυια
ὀρόγυια, ἡ,
- = ὄργυια, Pi. P. 4.228, Ar. Fr. 942; gen. pl. ὀρογυῶν IG 2(2).1693.
ὀρόγυια, ας (ἡ) poét. c. ὄργυια, Pd. P. 4, 406 ; Ar. fr. 661 Dind.
ὀρόγυια, ἡ, poet. = ὀργυιά, Pind. P. 4.228.
ὀρόγυια
- 1fathom ἀνὰ βωλακίας δʼ ὀρόγυιαν σχίζε νῶτον γᾶς (Hermann: ὄργυιαν codd.: sc. Ἰάσων) P. 4.228
ὀρόγυια
- poet. for ὀργυιά.