Ὀρόντης

Ὀρόντης, Orontes

Ὀρόντης, ου (ὁ) Orontès :

I n. d’h. :

1 Perse, Xén. An. 1, 6, 1 ||

2 autres, Nonn. D. 17, 252, etc. ||

II fl. de Syrie (auj. Asi) Nonn. D. 33, 213, etc. ||

➳ Gén. ion. -εω, Arr. Ind. 18, 5.

Saved