ὀρόδαμνος
ὀρόδαμνος, a branch
ὀρόδαμνος, ὁ,
- bough, branch, AP 9.3 (Pl. or Antip.), Thphr. HP 9.16.3, Call. Fr. 139, Nic. Th. 863, Al. 603, etc.:—a shortd. form ὄραμνος (q.v.); also ῥάδαμνος, LXX Jb. 8.16, Suid., Hsch. (who also gives ῥόδαμνος), etc.; and ῥάδᾰμος [ῥᾰ], Nic. Al. 92.
ὀρόδαμνος, ου (ὁ) branche, Th. H.P. 9, 16, 3 ; Luc. Am. 31 ; Nic. Al. 602, etc.
ὀρόδαμνος, ὁ, = ὄραμνος, Ast, Zweig ; Nic. Al. 602 ; Theophr. u. Sp.
ὀρόδαμνος, ὁ,
- a branch, Anth. deriv. uncertain