ὁρογενής
ὁρογενής, productive of terms
ὁρογενής, ές, (ὅρος)
- productive of terms (cf. ὅρος IV. 2), μονὰς ὁ. οὖσα Iamb. in Nic. p.57 P.
ὁρο·γενής, ής, ές, né ou situé sur la limite, Jambl. Nicom. ar. p. 81.
Étym. ὅρος, γίγνομαι.
ὁρογενής, ές, auf der Grenze geboren, entstanden, Iambl. arithm. p. 81.