ὀσφραντήριος
ὀσφραντήριος, smelling, able to smell, sharp-smelling
ὀσφρ-αντήριος, α, ον,
- able to smell, keen-scented, μυκτῆρες ὀ. Ar. Ra. 893.
ὀσφραντήριος, α, ον :
1 doué d’un bon odorat, ou simpl. qui sent, Ar. Ran. 893 ||
2 odorant, d’où subst. τὸ ὀσφραντήριον (s. e. φάρμακον) Méd. objet ou remède odorant.
Étym. ὀσφραίνω.
ὀσφραντήριος, riechend, witternd, μυκτῆρες, Ar. Ran. 891 ; – τὸ ὀσφραντήριον, sc. φάρμακον, ein Mittel, woran man riecht, um sich zu stärken u. zu erfrischen, Sp.
ὀσφραντήριος, α, ον
- smelling, able to smell, sharp-smelling, Ar.