ὀσφραντός
ὀσφραντός, that can be smelt
ὀσφρ-αντός, ή, όν,
- that can be smelt, Arist. de An. 421b6, Sens. 445b1 sq., Sor. 1.67, Gal. 11.54, Porph. Abst. 1.33.
ὀσφραντός, ή, όν, qui frappe l’odorat, Arstt. An. 2, 9, etc.
Étym. vb. de ὀσφραίνομαι.
ὀσφραντός, gerochen, riechbar, Arist. anima 2.9.