ὄστριμον

ὄστρῐμον, τό,

• byre or enclosure for cattle, βόας ὀστρίμου ἐξήλασσεν Antim. 41, cf. Lyc. 94 (pl.): ὄστριμον· ἐν ᾧ αἱ θεριναὶ μοναὶ τόπος, οἱ δὲ ἔπαυλις, Hsch.