ὀφέλλιμος
ὀφέλλιμος, profitable, beneficial
ὀφέλλιμος, ον,
- profitable, beneficial, Max. 135.
ὀφέλλιμος, ος, ον [ῐ] utile, Max. π. κατ. 135.
Étym. ὄφελος.
ὀφέλλιμος, v.l. für ὀφέλσιμος, nützlich.